De nieuwe game van Saber Interactive, een onbekende studio die misschien het meest bekend staat om Time Shift en Halo: Combat Evolved Anniversary kan nu ook Inversion onder zijn naam zetten.

Inversion is een third person action game ala Gears of War. Hetgeen wat Inversion toevoegt is het aanpassen van zwaartekracht, stroeve gameplay en op sommige momenten slecht level design. Het 3e punt komt vaak voort uit de stroeve gameplay. Zoals je uit deze inleiding kan afleiden is Inversion een game die zichzelf een beetje voor de voeten loopt.

Je speelt het spel als “D” oftewel Davis Russell, een agent die samen met zijn partner Leo Delgado, Davis’ dochter proberen te redden uit de klauwen van de Lutadores. De game komt erg langzaam op gang en begint met een flashback van de door de Lutadores gevangen genomen Davis. De Lutadores zien er uit als een soort van steampunk inboorlingen maar hebben wel de mogelijkheid om zwaartekracht te beïnvloeden en kinderen te kidnappen. Het ‘beheers de zwaartekracht apparaat’ steel je uiteindelijk van de inboorlingen en zo begint de lange, lange zoektocht naar je dochtertje die wellicht of dood onder een brokstuk ligt of door de slecht engels sprekende Lutadores gevangen is genomen.

Mijn eerste gedachte tijdens het spelen van het spel was ‘hoeveel het toch uitmaakt hoe soepel de besturing van een spel is’. Gears of War bijvoorbeeld, speelt enorm lekker weg, maar bij Inversion is het ontzettend lastig om te richten en daardoor schiet de moeilijkheidsgraad omhoog. Ook het ontbreken van een crosshair bij het schieten vanuit de heup is een gemis, vooral omdat de game een hoop situaties kent waarin de speler belaagd wordt door snelle vijanden met hakbijlen, scheppen en ander tuingereedschap. Ook is de duikrol die gebruikt wordt voor het ontwijken van objecten traag en te ver. Deze traagheid geldt overigens ook voor het lopen als de speler in dekking staat en het schieten vanuit dekken. Alles reageert traag maar tegelijkertijd kan de speler op de gemiddelde moeilijkheidsgraad bizar weinig kogels aan. Dus met andere woorden, ergernis.

Heel soms zat ik even in de flow en ging het lekker. Want het idee van de mechanieken van Inversion, daar is helemaal niets mis mee. Het zit hem echt in de uitvoering. Het is namelijk zo; een auto op iemand gooien is leuk, iemand op iemand gooien is ook leuk, kortom dingen gooien is leuk alleen moet je wel kunnen richten anders wordt het ineens een stuk minder leuk. Daarom vond ik deze game op zijn makkelijkste momenten ook het leukst. Tegen het einde aan werd  Inversion zo pittig dat ik de game op easy heb gezet en auto-aim heb aangedaan en geloof me, dat gebeurt echt niet vaak.

De reden waarom dit gebeurde was als volgt, in de game komt een Slavedriver voor, een enorme papzak die slaven op je afstuurt. De slaven zijn heel snel en hebben hooivorken etc, ik ben heel traag en heb een slecht werkende melee aanval, een trage rol, geen crosshair als ik niet inzoom en richten is lastig, ergernis. De eerste keer dat je hem tegenkomt is het nog te doen maar de slaven worden steeds taaier en de laatste keer dat je de vetzak tegenkomt staat ie op een veel te klein level met veel te veel slaven en health in slecht verstaanbaar engels naar je te schreeuwen en na een keer of 20 was ik het zat en heb ik omwille het verhaal de moeilijkheidsgraad aangepast.

Het verhaal zit een leuke plot twist in maar verder is het niets speciaals. De voice acting is soms irritant en het sound design is niet om over naar huis te schrijven. De karakters zijn ‘ok’ maar niet memorabel. De graphics zijn niet geweldig maar ook niet slecht. De styling is even ongeïnspireerd als hoe de protagonist op de cover van de hoes kijkt (zie eerste afbeelding). De feedback van het raken van een vijand is slecht. Hetgeen wat wel heel tof was, was de eerste keer dat het hele level van zwaartekracht wisselde of dat je beschoten wordt vanaf een onverwachtse plek (het plafond bijvoorbeeld). Dit had veel meer moeten worden uitgebuit.

Inversion was vermakelijk maar tegelijkertijd ook frustrerend. Het is in het begin even doorbijten, daarna wordt het leuk en tegen het eind ben je het eigenlijk alweer zat. De multiplayer had ik graag willen uitproberen maar helaas speelt niemand dit spel dus valt er ook weinig ‘multi’ te spelen.

Het Oordeel
5.7	Zwaartekracht beinvloeden is awesome  Texture Pop In  Slechte besturing  Lage artistieke waarde  Traag