Over downloadbare games is de laatste tijd veel te doen. Steeds meer worden deze games op waarde geschat. Vaak niet meer dan terecht, waarna de consument de game massaal download als steunbetuiging en deze natuurlijk weer hopen op een nieuw pareltje . Twee developers welke mede verantwoordelijk zijn voor de God of War franshise & Linger in Shadow’s hebben voor Datura de handen in een geslage. Absoluut geen kleine mannen in de industrie dus.
Voor Gamergy reviewde ik een van de laatst verschenen SEN game’s op de Playstation 3, Datura. De game is een Sony Entertainment Network game en dus alleen downloadbaar via de Playstation Store. Kunnen we deze game in de top 3 zetten met onder andere Limbo?
Je begint de game als je ontwaakt in een ambulance, waar je aan de hartbewaking ligt. Links is de broeder bezig op de monitor aan het kijken terwijl je hartslag langzaam minder wordt en stopt. Snel pakt ze de defibrillator en probeert ze je te reanimeren. Een kort ogenblik later ontwaak je in afgelegen bos omringt door hevige nevel. Klinkt vaag? Inderdaad, dat is het ook. Als je langzaam vooruit loopt zie je de bruine blaadjes van de bomen dwarrelen, in de verte hoor je een paar takken kraken en je vraagt je af wat dat is? Her en der zijn witte bomen verspreid waarin een gedeelte van de map verborgen zit zodat je weer naar een ander gebied kan lopen.
De hele game bestaat uit keuzes maken, maar er wordt nergens duidelijk uitgelegd wat er nu daadwerkelijk aan de hand is. Wel is er een duidelijk verschil tussen goed en slecht. Zo ben je op een bepaalde plek met handboeien vast gemaakt aan een ander persoon. Daarna heb je een zaag, wat doe je? Zaag je de boeien in het midden kapot, dit duurt langer. Of zaag je de arm van de andere persoon eraf? Luguber, maar dan ben je wel sneller weg.
Het hele spel is doordrenkt met dit soort opties en deed mij heel erg denken aan Heavy Rain, maar dan minder goed uitgewerkt. Na 2 uur keek ik namelijk al tegen de credits aan, en dan heb ik op mijn gemakje alle hoeken en gaten bekeken. Overigens heb je aan het eind nog steeds veel vragen die niet beantwoord worden, misschien nog wel meer vragen dan toen je begon. Wat ook wel weer leuk is, omdat er zo een hoop overblijft voor fantasie en interpretatie.
Het spel speelt zich geheel in first person af, en je ziet alleen de handen van het karacter en geen armen. Dit is een voordeel omdat je zo de handen behoorlijk vrij kan bewegen om bepaalde objecten te pakken en/of draaien. Het spel is duidelijk gemaakt voor de Playstation Move, en aangezien ik die lang geleden door het raam heb gegooid (lang leven polsbandjes), heb ik de game gespeeld met de good-old controller. Dit voelt net wat minder soepel aan waardoor ik soms als een halve zool probeerde iets vast te pakken en dertig keer misgreep. De controls zijn sowieso niet handig uitgevoerd. Je moet een combinatie van knoppen gebruiken wil je een aktie uitvoeren en ik heb het idee dat de developer mensen met 15 vingers in het test-team heeft gehad. Kortom, absoluut niet prettig en dit draagt zeker niet bij aan een lekkere game ervaring.
De graphics zelf zijn van redelijke kwaliteit. Je kan zien dat midden in het scherm alles er netjes uitziet, maar in de verte kijken kan je niet. Daar is of heel veel mist, of het is nacht. Enfin, je snapt mijn bedoeling. Maar goed, dit is dan ook geen full retail game, dus we zullen ze dit maar vergeven. Dit spel is dan ook niet voor iedereen geschikt. Hou je van aparte games zoals Flower, Limbo, Linger in Shadow’s of ben je gewoon eens toe aan wat anders dan het standaard schiet geweld, dan is dit zeker een optie. Daarbij kan je het spel elke avond een stukje spelen of gewoon tussen de herhalingen van Goede Tijden Slechte Tijden in een keer natuurlijk. 
Het Oordeel | |
| 5.5 |  Aparte en verfrissende game Keuzes beinvloeden daadwerkelijk het spel Crappy controlles Slechts 2 uur gameplay |
