Enkele weken geleden kon ik aan de slag met de preview versie van Resistance: Burning Skies. Alhoewel er toen nog wel wat storende foutjes in zaten was ik redelijk enthousiast. Ook kon ik in de preview versie de Multiplayer niet proberen, iets waar ik best veel van verwachte in deze game.

Lees mee en kom te weten of deze shooter iets voor jouw is op de Vita.

 

Het Verhaal

Om meteen maar met de deur in huis te vallen, deze is verre van perfect. Het is zeker niet dat ik me niet heb vermaakt met deze story mode, maar ik heb hem op de hard mode uitgespeeld en dat was eigenlijk niet moeilijk, op 1 ding na. De final Boss Fight is denk ik de meest verschrikkelijke Boss fight die ik ooit heb verslagen in een game. Na werkelijk meer dan uur vloeken en tieren besloot ik toch maar om de moeilijkheid terug te zetten naar normaal waarna ik hem in een maal versloeg. Dus de hele game is het gewoon op hard te spelen en de final Boss legt je het vuur aan de schenen. Ook iets voor de Trophy Hunters, je behaalt hier Platina op je sloffen. Ook de lengte van de Story mode is niet gek lang, er zijn in total 6 missies te vinden die ieder ongeveer een uurtje in beslag nemen. Het verhaal op zich is ook niet van een kwaliteit dat het je weet mee te slepen of stof tot nadenken geeft, maar dit is eigenlijk ook niet zo gek want ik ken maar weinig Shooters die op dit gebied orgineel zijn. De wereld wordt overspoeld door de Chimera en aan jou de taak om deze naar de andere wereld te helpen en zo je gezin te reden.

  

De Wapens

De wapens in Resistance Burning Skies voelen allemaal vertrouwd aan zoals je in Resistance gewend bent, ook beschikt elk wapen over een alternatieve vuurwijze die je ook nog eens met 2 sloten tegelijk kan uitbreiden naar bijvoorbeeld meer vuurkracht en minder terugslag. Dit upgraden doe je door middel van een soort blauwe kubussen die je in de game vindt. Wat ik zelf een gemiste kans vind is dat je na het upgraden van beide slots eigenlijk nooit terugkeert om die slots te wijzigen omdat het gewoon simpel genoeg niet wordt vereist om zwaarde vijanden te doden, dit is gewoon jammer en had veel beter kunnen worden uitgewerkt. Verder vond ik wel dat er toffe wapens worden gebruikt, iets wat altijd al werd gedaan in de Resistance serie.

  

De Controls

Een van de meest belangrijke zaken in een goede Shooter zijn uiteraard de controls, en in mijn preview versie had ik al gezegd dat de Vita volop gebruik maakte van de nieuwe touch control mogelijkheden. Eerst voelde het allemaal best leuk aan, maar na mate je verder komt in de game ga je het steeds minder gebruiken. Slechts enkele keren maakte ik echt gebruik van de alternatieve vuurwijze, maar als ik het niet nodig was gebruikte ik het ook niet. Maar waarom dan? Nou simpel genoeg, tijdens het gebruik van de touch mogelijkheid moet je een vinger van de tumb stick halen waardoor je minder accuraat kunt schieten. Het werkt dus eigelijk niet helemaal goed. Ook heb je tijdens het spel eigenlijk die alternatieve vuurwijze zelden echt nodig om je vijanden te kunnen verslaan.

De Graphics

Op dit punt ben ik zeker niet teleurgesteld. Uiteraard is het geen Uncharted Golden Abys, maar echt slecht is het zeker niet. Vooral de grauwe kleuren worden goed gebruikt zoals je dit uit Resistance gewend bent. Ook de details van de Chimera en de mens is goed te noemen, maar nergens in het spel zul je echt een Whoooo gevoel krijgen. De omgevingen zijn hier en daar wel wat saai en eentonig naar een tijdje spelen. Nee, op grafisch gebied is de game niet slecht te noemen, maar er zijn al titels verkrijgbaar die het toch wel net wat beter doen dan Resistance op dit gebied.

  

De Multiplayer

Het spel heeft naast de single player ook een multiplayer en ook hierin is niks nieuws te vinden. Ook is de multiplayer erg klein van opzet met maar 3 modes aan boord, Deatmatch, Team Deathmatch en Survival Mode. Ook de levels zijn rechtstreeks overgezet uit de Story mode wat erg jammer is, want ik mis hierdoor gewoon diepgang in de levels. Ook de touch mogelijkheid is erg frustrerend omdat je zoals in de singleplayer je vinger van de tumb stick moet halen om deze te activeren en je daardoor eerder het lootje legt dan je zou willen. Nog een punt van kritiek is dat het spawnen in de game erg slecht verloopt en je op zeer vreemde punten binnen het spel wordt terug gezet. De multiplayer maakt zoals Call of Duty gebruik van Xp waarmee je jezelf omhoog levelt, maar wordt nooit zo goed dat het het je echt weet te pakken. Ook duurt het vaak veel te lang voor je een potje aan het spelen bent omdat je er vaak uit wordt gegooid door een server fout. Deze multiplayer zal niet veel mensen erg lang doen boeien ben ik bang, omdat er momenteel weinig alternatief is op dit gebied zal je voorlopig nog wel online mede spelers vinden, maar zodra een andere goede Shooter verschijnt denk ik dat deze multiplayer snel leeg loopt.

Mijn Conclusie

Resistance: Burning Skies is een grappige Shooter voor je Playstation Vita en niet meer dan dat. Persoonlijk had ik wat hogere verwachtingen van deze game op de Vita maar die zijn helaas niet waargemaakt. De zwakke Story mode en de rechttoe rechtaan missies maken de game niet boeiend. Ook de Multiplayer is helaas niet wat je verwacht van een titel als Resistance. Omdat er weinig keuze is op Shooter gebied voor de Vita zal ik zo nu en dan nog wel eens een potje online spelen, maar zodra er een andere Shooter komt zal ik deze titel snel zijn vergeten.

Het Oordeel
6.5	Eerste FPS voor de Vita  Echte Resistance Sfeer  Toffe wapens  Story Mode  Te gemakkelijk  Saaie Multiplayer  Weinig vernieuwing