Warlock – Masters of the Arcane is de nieuwste toevoeging aan de Majesty serie en speelt zich af in de fantasy wereld van Ardania. Dit gebeurt echter wel met een andere spelformule, namelijk de turnbased-strategy die men mogelijkerwijs herkent van de Civilization-spellen. Laten we echter hopen dat we met een beter spel te maken hebben dan het onderkoeld, op Gamergy, ontvangen “Defenders of Ardania”.
Het is niet de eerste keer dat ik een spel, waarbij Paradox Interactive de eindverantwoordelijke is, onder mijn neus geschoven krijg bij Gamergy. Deze spellen kenmerken zich door populaire spelformules te adopteren en daarbij de nodige vernieuwingen aan toe te voegen. Deze vernieuwingen zorgen voor een unieke spelervaring en een volwaardig product in plaats van een mindere kopie. We hebben hier wel te maken met een kleiner productieteam in vergelijking met het grotere productieteam achter de Civilization-reeks. Dit is ook te merken aan de wijze waarop het spel wegspeeld, want dit gebeurt minder soepel dan bij de grote concurrent.
Het verschil is gelukkig minder groot dan bij King Arthur 2 en de Total War-reeks, waarbij de geslaagde toevoegingen voor een groot deel teniet werden gedaan door de camera in de real-time strategy, die rechtstreeks uit de hel meegekomen lijken te zijn met de Fomorians.
Eeuwig zonde toch dat een directere betrokkenheid door het geweldige interactieve verhaal teniet worden gedaan door een halfbakken combat. Helaas kent Warlock ook van dit soort mankementen. De aanvallende kwaliteiten van de AI zijn echt van het niveau om nog eens een lekker bakje koffie te gaan halen en even uit te blazen van je aanvallende activiteiten. Dit bakje koffie heb je nodig voor de uitstekende defensieve kwaliteiten van de AI, want die zijn wel goed te noemen. Helaas beinvloedt dit de dynamiek van het spel, waarbij vooral aanvallen beloond wordt en er een vacuum ontstaat als de legers zijn uitgeroeid en er de tijd moet worden genomen om te hergroeperen. Nergens wordt de verkeerde aanvalsdrift afgestraft met het innemen van jouw eigen gebied. Een ander euvel is het gebrekkige diplomatieke gedeelte, want er valt bitter weinig te doen. Beter gezegt slikken want de andere machtige tovenaars verlangen geld of mana en stellen daar vrede tegenover. Om de zoveel tijd is dus de keus, geld geven of oorlog verklaren. Voor het geld krijg je ook ondersteuning bij de oorlog tegen andere tovenaars als die in de buurt zijn en is het een handige optie om te overwegen wie je aan jouw zijde wilt hebben. Naast de andere mages zijn er ook monsters waarbij het altijd oorlog is.
Net zoals met alle spellen van Paradox Interactive is de tutorial ook hier weer zeer schaars te noemen en mogen we blij zijn met de relatief eenvoudige spelformule van de turn-based strategy. Deze turnbased strategy wordt gelijk een stuk flitsender door de toevoeging van de magische spreuken en legt minder de nadruk op bouwen. Deze spreuken worden onderzocht voordat ze te gebruiken zijn, maar gaan in de loop van de tijd een zeer grote invloed hebben op de ontwikkelingen in het spel. Het spel heeft een ouderwetse feel en zou zo tien jaar geleden gemaakt kunnen zijn. Oude herinneringen aan grafisch achterhaalde maar o zo genietbare spellen. De nadruk ligt hier echt op de speelbaarheid en deze is echt goed te noemen. Het is zeer direct want de poppetjes hoeven maar verplaatst te worden en er kan al gevochten worden. Na dit gevecht, de volgende beurt met zijn verrassende wendingen en er kan weer wat anders gedaan worden. Dit principe van deze spelformule is bekend, maar het is nog sneller geworden doordat er sneller gebouwd en gefabriceerd kan worden. De aanvalskracht neemt ook toe door de vele toverspreuken. Deze toverspreuken zijn niet alleen maar gericht op de combat, maar kunnen ook processen bevorderen in de stad, zoals met de voedselproductie. Er kan uiteraard ook geheald worden. Door de snelle gameplay voelt het soms onwennig aan om een paar beurten voorbij te laten gaan om opnieuw te beginnen.
Het gebrek aan een multiplayer lijkt gecompenseerd te zijn met een grote aanpasbaarheid van het gewenste spel. Niet alleen de moeilijkheidsgraad kan ingesteld worden, maar ook de grote van de spelwereld, het aantal mages en verschillende werelden. Deze instellingen hebben echt invloed en leveren een compleet andere map op en andere tegenstanders. De herspeelbaarheid is hierdoor gegarandeerd maar toch is het zeer jammer dat we in de multiplayer niet uit de voeten kunnen met de fantastische legers en toverspreuken.
Warlock is een degelijk turnbased strategyspel waarbij het plezier ligt in het verslaan van de vele verdedigingen van de AI in een aantrekkelijke sprookjesachtige wereld. Eenmaal beginnen is het moeilijk stoppen vanwege het verlangen om te zien wat een volgende beurt oplevert. Snel nog een en je bent zo weer een uur verder. Exit the game, my Lord?
Het Oordeel | |
| 7,7 |  Spreuken Verdediging AI Flitsend/Snel Setting Aanval AI Geen Multiplayer Auditief ondermaats |
