Het einde van de tweede wereld oorlog nadert, als 5 Duitse geleerden willen overstappen naar de Russen. Jouw taak is om deze heren om te leggen voordat ze hun nucleaire plannen aan de Russen kunnen doorgeven. In een aan gort gebombardeerd Berlijn ga je op zoek naar je slachtoffers en voorzie je ze 1 voor 1 van een extra gaatje in hun hoofd.

Als je deel 1 hebt gespeeld zal dit verhaal je bekend voorkomen, en dat klopt. Sniper Elite V2 is dan ook een remake van het in 2005 uitgekomen spel.

Uiteraard speel je in Sniper Elite V2 een sniper, met als motto “One shot, one kill”. De game begint met een absurd korte tutorial, die kort uitlegt hoe je vallen zet, en hoe het schieten globaal werkt. Verwacht echter geen uitgebreide sniper les, het grootste deel moet je blijkbaar zelf via trail-en-error uitvogelen. Ik ben fervent field-target schutter en heb het eerste deel van Sniper Elite veelvuldig gespeeld, dus voor mij was het duidelijk genoeg, maar voor beginnende snipers is de informatie sumier.

Sniper Elite V2 is net als het vorige deel een third person shooter. Je bent uitgerust met een snipergun, een machinegeweer, een pistool en een verrekijker. Daarnaast heb je een onbeperkt aantal stenen bij je en een beperkt aantal boobytraps zoals tripwire en landmijnen. De boobytraps zijn leuk, maar zijn door het lineare karakter van de game niet bruikbaar. Alle omgevingen, gebouwen etc zijn zo ingericht dat je er maar op één manier in en uit kunt. Het plaatsen van een boobytrap om jezelf de beschermen van vijanden die het gebouw in sneaken is zelden een zinvolle bezigheid. De stenen zijn soms handig om een groepje soldaten af te leiden zodat je ongezien langs ze kunt sluipen.

De game is in singleplayer is te spelen in verschillende moeilijkheidsgraden wat invloed heeft op het sniperen en de ‘intelligentie’ van de vijanden. De opties zijn Custom, Easy, Normal en Sniper Elite. Bij Easy is er geen zwaartekracht voor je kogel (bulletdrop), is er geen wind en is er hulp bij het richten. Bij de Normal-mode komt er bulletdrop bij. Daarnaast kun je in Easy en Normal vijanden ‘taggen’ met de verrekijker, waardoor je ze niet meer uit het oog verliest. Ik begon de game te spelen op Normal, maar dan faalt de game op alle fronten. Door de aiming assist (er verschijnt een rood vierkantje waar de kogel gaat inslaan), hoe handig dit ook is, is sniperen kinderlijk eenvoudig en de game verveelt daardoor snel. Bijna had ik mijn review kopie al in een hoek van de kamer gegooid, ware het niet dat het een Steam-code is.

De game wordt pas interessant in de Sniper Elite moeilijkheidsgraad. Het was pas in deze mode dat ik de game een beetje begon te waarderen, aangezien ik een level niet zonder meer zonder kleerscheuren doorkwam. Bij ieder schot dien je dan rekening te houden met de windrichting, de zwaartekracht en omgevingsgeluiden. Ook je hartslag heeft invloed op je schot. Als je net een stuk hebt gerend of je bent gewond, dan is je hartslag hoog. Je zult in zo’n geval moeten wachten totdat je hartslag stabiliseert voordat je een schot kunt lossen. Vlak voordat je een schot lost druk je op een toets om je adem in te houden, waarna het spel iets vertraagd zodat je je perfecte schot goed kunt timen.

Belangrijk in iedere mode is sluipen.  Als je gewoon rond rent zullen vijanden je meteen horen en je zoeken. Als je sluipt of kruipt horen ze je niet en kun je een vijand tot op een meter voorbij lopen. Vijanden hebben trouwens een absurd klein gezichtsveld, want je kunt vaak praktisch langs iemand sluipen op klaarlichte dag zonder dat hij je ziet.

Nadat je een schot hebt gelost en de uitkomst ervan fataal is volgt de game soms het spoor van je kogel en zie je de kogel jouw vijand dodelijk raken. Nieuw in deze versie is dat je de kogel in een soort röntgen-view botten en organen van je vijand ziet verbrijzelen. Gruwelijk! Het is een tafereel dat mij niet ging vervelen.  Het zorgt vaak voor een ‘f*ck yeah!’ momentje, vooral als de tegenstander een andere sniper is, die aan de andere kant van het level jou lag op te wachten.

Helaas doet de game ook een hoop niet goed. Zoals gezegd is de game linear, en terwijl dat bij veel singleplayer oorlogsgames werkt, vind ik het bij een snipergame meteen voelen als een beperking. Nergens was er ruimte om naar eigen inzicht een missie te voltooien. Nooit voel je je echt de sniper die een perfect plekje heeft gevonden. De game engine produceert op zich redelijke beelden, en het beeld van en kapot gebombardeerd Berlijn komt wel over. Maar je ziet dat het geen high-end engine is en het level design is wel erg afgezaagd, het ziet er allemaal wel erg hetzelfde uit. Ook het feit dat je geen houten deuren kunt kapot schieten, lichtjes niet kunt stuk schieten (Sam Fisher-stijl) of een neergelegde mijn niet meer kunt oppakken zijn kleine onvolmaaktheden waar ik me snel aan irriteer in een moderne game.

Zelf werd ik ook erg moe van de afgezaagde oorlogsmuziek. Het enige waar de muziek handig voor is, is dat deze weer rustig wordt als het gevaar is geweken. Als de muziek dus paniekerig blijft, weet je dat er nog ergens een Duitser rond loopt (onrealistisch, maar het werkt helaas ook zo in Sniper Elite mode). Die vijanden zijn trouwens dommer dan het achterwerk van een koe. Als kan echt kanonvlees blijven ze rustig naar je positie lopen, ook nadat je eerst hun collega een meter naast ze door het hoofd hebt geschoten. Ook als je een vijand niet fataal raakt blijft hij zich, gewond en wel, onvermoeid richting jou bewegen. Ook blijven ze soms achter objecten hangen en heb ik verschillende keren vijanden gezien die zonder wapen rondliepen (luchtpistool? ) maar wel deden alsof ze een machinegeweer vasthielden.

Ook frustrerend is dat als je wordt ontdekt door een vijand dichtbij jezelf, dat zijn collega’s aan de andere kant van een plein ook spontaan weten waar je bent. Als je wordt gespot dan zit er niets anders op dan iedere Duitser door zijn hoofd te knallen. Op het sniperen zelf valt weinig aan te merken en voelt tof, maar anders dan het snipergeweer welke je in first person bedient, schiet je met het machinegeweer en pistool vanuit third person. Ik had het mooier gevonden als ik ook hier had kunnen kiezen voor first person, maar het is een kleinigheidje.

De game heeft naast het singleplayer verhaal ook nog een coop-gedeelte, maar iedere keer dat ik deze mode opstartte kon er geen medespeler worden gevonden. Ook op het forum van Sniper Elite wordt hierover geklaagd. Ik weet niet of de mode onpopulair is, of dat het een bug betreft, maar jammer is het wel.

Dus is Sniper Elite V2 een goeie of slechte game? Als je deel één hebt gespeeld hoef je de game niet te halen. Als het sniper-concept je wel aanspreekt is dit zeker een leuke game. Als je na het lezen van de review nog steeds enthousiast bent over de game, moet je hem zeker in huis halen.

Het Oordeel
7	Sniper-systeem werkt goed  Röntgen killcam is gruwelijk!  Op hoogste niveau best uitdagend  Vijanden zijn oliedom  Lineair  Saai level design